Burgerraadslid

Orhan Yilmaz

Wie is… Orhan Yilmaz

Orhan is raadslid voor de PvdA en werd in 1966 in Turkije geboren. Het opgroeien op het platteland was voor de jonge Orhan heel leuk. Zijn vader keek echter verder dan de spreekwoordelijke neus. Om zijn zoon en ook dochter een betere toekomst te kunnen bieden, ging vader Yilmaz naar Nederland. Het daar bij o.a. IHC Smit verdiende geld werd trouw naar zijn gezin in Turkije overgemaakt. Intussen had Orhan plannen opgevat om verder te studeren en dacht daarbij aan beroepen als dokter en onderwijzer. Hij ging naar een middelbare school in Ankara. Met de hulp van ooms kon Orhan daar ook wonen en dagelijks naar school gaan. Intussen verlangde zijn vader erg naar vrouw en kinderen en hij zocht in Kinderdijk naar een woning, zodat zijn gezin naar Nederland kon komen. Die verhuizing betekende voor Orhan een streep door zijn studieplannen. Toen hij in 1981 naar Nederland kwam, leerde hij wel tamelijk snel de taal maar direct instromen in een bepaalde studierichting was door de taalachterstand heel lastig. Orhan ging als 14-jarige naar de LTS en leerde praktijkvakken. Vakken die hij in zijn latere leven goed kon toepassen. Zo werkte Orhan bij Nedstaal en bij Fokker. Daarna volgden banen als magazijnmedewerker en vorkheftruckchauffeur bij een computerbedrijf en magazijnmedewerker bij De Haan Opslag. Met zijn ouders en zus bezocht Orhan jaarlijks zijn geboorteplaats maar ook familie in Ankara. Daar leerde hij Aysel Unsoy kennen en de vonk sprong over. Het paar trouwde in 1990. Ze zijn de trotse ouders van de dochters Aysegül, Sevgi en Selda en zoon Ali. Halverwege de jaren ’90 werd Orhan lid van de Islamitische vereniging Yunus Emre. Als lid en gedurende enige tijd als vicevoorzitter en voorzitter probeert hij samen met leden van deze vereniging om wederzijds begrip te creëren tussen mensen van verschillende culturen en geloven. Een goed voorbeeld daarvan is het uitnodigen van Alblasserdammers tijdens het Suikerfeest, om gezamenlijk het einde van de Ramadan te vieren. Via deze vereniging kwam Orhan in contact met leden van de PvdA-fractie en een van hen stelde hem voor om lid te worden van de PvdA. Nou was politiek niet echt zijn ding maar hij was (en is) wel erg begaan met het wel en wee van de Alblasserdammers. De volgende stap was zich kandidaat stellen voor de gemeenteraadsverkiezingen. Orhan besefte dat hij via het meedoen aan de lokale politiek ook een steentje kon bijdragen aan de samenleving.

WENNEN
In 2002 kwam hij met voorkeurstemmen in de gemeenteraad als PvdA-raadslid. In het begin was het flink wennen voor de Alblasserdammer. Hij werd lid van de commissie Samenleving en leerde zo de lokale gemeenschap nog beter kennen. “We hebben een gemeente met veel verenigingen, sportclubs en veel voorzieningen. Ook veel kerken en een moskee. Daar mag je blij om zijn. Je moet er wel steeds voor vechten om dat te behouden”, vindt Orhan. Hij noemt daarbij een project als Landvast en is van mening dat de Alblasserdammers daar best trots op mogen zijn. Na de verkiezingen van 2006 wilde hij toch een andere kant van het lokale bestuur meemaken en werd lid van de commissie Grondgebied. In 2010 is Orhan weer gekozen tot raadslid en hij is andermaal lid van de commissie Grondgebied. Als opvallende verandering noemt het raadslid Haven Zuid. Het aanzicht bij de Ruigenhil is aangepakt en er komen heel veel toeristische activiteiten. De politicus is blij dat in deze ‘magere jaren’ er toch een partij is gevonden die daar wil investeren. Met betrekking tot de crisisperiode kijkt Orhan nog wat verder dan de landsgrenzen en is van mening dat het belangrijk voor Europa is om gezamenlijk sterk te staan. Voortbordurend op deze gedachte van samenwerking, komt hij tot de conclusie dat de samenwerking binnen de Drechtsteden ook goed is. “We werken op heel veel gebieden samen”, merkt Orhan op. Hij is ook blij dat het economisch beter gaat met zijn geboorteland. Vrijwel elk jaar bezoekt hij Turkije en al reizend door andere landen, heeft Orhan gemerkt dat in die landen nog veel armoede is. “In Nederland hebben de mensen het erg goed ondanks de crisis”, aldus Orhan. Hij vreest toch wel voor de toekomst van zijn kinderen omdat de mensen steeds meer willen en de grondstoffen opraken. “De kinderen willen ook een toekomst”, benadrukt hij. De hobby’s van Orhan zijn fietsen en wandelen. Hij wandelt regelmatig naar het gebouw van Yunus Emre en de moskee. Zijn geloof zegt niet te liegen, niet te stelen en respect voor anderen te hebben. Dat wil hij graag uit blijven dragen en daarom staan eerlijkheid en vertrouwen bovenaan zijn lijstje.